Atrakcje Zwiedzanie Zabytki

Ulica Tetmajera

kuba
kuba
Lipiec 12, 2000Lipiec 12, 2019

Ulica Tetmajera

Pierwszą większą przecznicą schodzącej ku Krupówkom ul. Piłsudskiego jest ul. Kornela Makuszyńskiego, przeciętna zakopiańska ulica, nie za długa, nie za szeroka, obstawiona willami i pensjonatami, którą łatwo pomylić z równoległą do niej ulicą Tetmajera. Tetmajera jest także przecznicą Piłsudskiego, tylko bliższą centrum.

Do ulicy Tetmajera dojdzie się bezpośrednio z ulic: Piłsudskiego, Witkiewicza, Krupówek, Małe Źywczańskie, Modrzejewskiej.

Dzięki niej można przejść – kierując się na zachód – z górnej części Krupówek, z miejsca gdzie zaczyna się ul. Witkiewicza, do ul. Małe Żywczańskie i dalej do ul. Strążyskiej. Jest to przydatny skrót i warto o nim pamiętać. Ulicę po wojnie nazwano na cześć czołowego poety młodopolskiego, piewcy Tatr i prawie górala z pochodzenia – Kazimierza Przerwy-Tetmajera, który zdobył uznanie liryką erotyczną, impresjonistyczną, a także poezją opartą na motywach folkloru góralskiego.

Willa Opolanka

Osobą, której duch wiecznie żywy panuje nie tylko nad ulicą Tetmajera, ale nad miastem był niezapomniany Kornel Makuszyński, który razem z żoną mieszka! w postawionej w latach 30. willi Opolanka pod nr 15.

Makuszyński pozostawił po sobie o wiele więcej niż notatkę w encyklopedii czy podręczniku; po dziś dzień czytane są jego książki dla dzieci i nie tylko – Awantura o Basię, Szatan z siódmej klasy, Perły i wieprze, Bezgrzeszne lata itd. Co roku w zimie urządza się w Zakopanem zawody Koziołka Matołka dla najmłodszych narciarzy, mające długoletnią tradycję i długą listę wykreowanych sportowców. Od niego m.in. zaczynała przygodę z nartami Helena Marusarzówna. Wielki romans Makuszyńskiego z Zakopanem rozpoczął się w 1918 r. i trwał 35 lat. W parze z miłością i serdecznym oddaniem szła cięta satyra, dowcipna i trafna krytyka, a także cyniczne ukazywanie nagiej prawdy o kołtuństwie, głupocie i śmiesznostkach Zakopiańczyków.

Zakopane posiada jeden teatr, nigdy nie czynny, lecz stojący na wysokim poziomie, słynny kinematograf i cztery dancingi, elektrownię tak dowcipnie urządzoną, ze światło gaśnie co pół godziny, czego nie posiada nawet żadne z miast amerykańskich, poza tym pomnik Jagiełły i rzecz w Zakopanem najpotrzebniejszą – cmentarz.

Po śmierci pisarza jego żona, Janina z Gluzińskich, przeznaczyła część ich mieszkania na muzeum biograficzno-literackie, w którym zgromadziła pamiątki rodzinne. W czterech pokojach, gęsto zapełnionych, może znaleźć coś dla siebie nie tylko wielbiciel Makuszyńskiego, ale i amator starych mebli, porcelany, fotografii i malarstwa. W muzeum pracuje pani Genowefa, która znała osobiście Kornela i Janinę Makuszyńskich. Jest duchem opiekuńczym tego miejsca; dzięki niej wspomnienia o Makuszyńskich nabierają realności. Przed Opolanką ustawiono popiersie pisarza; u podnóża przemyka mosiężny Koziołek Matołek. Muzeum czynne od śr. do nd. w godz. 9.00-15.00.

Jeśli po wyjściu z Opolanki skręcić w prawo to, minąwszy ul. Piłsudskiego, dochodzimy do lokalu Watra (ul. Tetmajera 1), miejsca nocnej rozrywki ulubionego przez imprezowiczów starszego pokolenia. Jak można się szybko zorientować – jesteśmy w centrum ważnego węzła arterii – na dole są Krupówki, na górze Zamoyskiego, a przed nami – Witkiewicza. W połowie drogi między Opolanką a Watrą, po tej samej stronie ulicy, pod nr 7a w szarej willi znajduje się Galeria Pawła Szczerby, czynna o każdej porze dnia, wystarczy zadzwonić do drzwi, w której można przyjrzeć się pracy i pracom Pawła i Krzysztofa Szczerbów.

Zakopane

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *