Atrakcje Zwiedzanie Zabytki

Wzgórze Antałówka (940 m)

kuba
kuba
Lipiec 11, 2000Lipiec 11, 2019

Wzgórze Antałówka (940 m)

Poza szansą wyżycia się dla bardzo początkujących narciarzy, daje możliwość podziwiania panoramy Zakopanego i Tatr. Jest to łagodne wzgórze o łatwych podejściach, osiągalne także od ul. Jagiellońskiej poprzez ul. Wierchową i od północnej strony miasta. Trzymając się najbardziej cywilizowanej trasy na Antałówkę, wystarczy dotrzeć ulicą Broniewskiego do skrzyżowania z Drogą na Antałówkę i skręcić w lewo, czyli na północ, po czym dojść do miejsca, gdzie stoi Witkiewiczówka (ul. Antałówka 6) i za nią skręcić także w lewo – na zachód w pierwszą nieutwardzoną przecznicę. Po chwili droga się kończy i wychodzisz na szczyt, który poznać po zielonej latarni z rozbitym kloszem i pomarańczowym słupie wyciągu narciarskiego.

Witkiewiczówka

Witkiewiczówkę stojącą przy ul. Antałówki 6 zaprojektował wprawdzie bratanek Stanisława Witkiewicza – Jan Koszyc Witkiewicz, jednak dom z powodzeniem prezentuje najlepsze cechy stylu zakopiańskiego. Zza kamiennego ogrodzenia, z pozostałości po bujnym ogrodzie wylania się duży drewniany budynek o wielu połyskujących oknach, balkonach zacienionych spadzistym dachem, wsparty na solidnej podmurówce z kamieni. Podobnie jak wiele innych domów w Zakopanem ma w sobie to „coś”.

Trochę mniej inspirująco wygląda od środka, gdy się wejdzie po schodach na werandę i do holu. Obecnie Witkiewiczówką dysponuje Energopol Trade Sp. z o.o., urządzający w niej wczasy. Jest recepcja, na ścianie wisi aktualne menu i pory posiłków dla pensjonariuszy, z jadalni i kuchni rozchodzą się mało wyrafinowane zapachy. Wprawdzie wnętrza zachowały mniej więcej dawny wygląd, jednak atmosfera witkiewiczowska dawno wyparowała. Oczywiście można (za zgodą recepcjonistki) wejść do holu i pooglądać pomieszczenia na dole. Zaraz przy wejściu zorganizowano ekspozycję poświęconą Witkacemu, przypominającą formą szkolne gablotki.

Na ścianach wiszą dwa pastelowe portrety kobiece, fotografie członków rodziny i przyjaciół Witkacego, Sabały, pierwszej narzeczonej -Jadwigi Janczewskiej, ciotek Witkiewiczówien, a także parę autoportretów mistrza. Pomijając teatr Witkacego przy Chramcówkach, jest to jedyne wspomnienie w formie wystawy o Stanisławie Ignacym Witkiewiczu w Zakopanem. W wyglądzie Witkiewiczówki jest jakiś smutek. Może to nostalgia za dawną świetnością, może świadomość, że był to ostatni dom w życiu autora Szewców.

Stanisław Witkiewicz miał dwie siostry – Mery i Dziudzię. Dla Mery w 1904 r. wybudowano Witkiewiczówkę. Witkiewiczówny prowadziły tu przez długie lata pensjonat. Od 1931 r. aż do wybuchu wojny w dwóch pokojach na piętrzę mieszkał Witkacy, notabene traktowany przez ciotki jak pospolity płatny lokator. Przez jego pracownie przewinęło się barwne grono przyjaciół i klientów Firmy Portretowej.

Gdyby pójść asfaltową Drogą na Antałówkę dalej na północ – domy po zachodniej stronie mają numerację Antałówki, a po wschodniej Pardałówki, jak to w Zakopanem bywa – to doszłoby się do bitej Drogi Homolackiej, przy której stoi biały nowoczesny kościółek parafialny oo. Salwatorianów pod wezwaniem Matki Zbawiciela. Tuż obok, na placu budowy wyrasta jego większa i nowocześniejsza replika. Drogą Homolacką można dojść do Bachledzkiego Wierchu i Harendy.

Wracając do Drogi na Antałówkę i schodząc nią na południe do skrzyżowania z ul. Broniewskiego, dobrze wiedzieć, że odbijające na wschód – czyli z tej perspektywy na lewo – uliczki dochodzą do Drogi na Olczę. Ze skrzyżowania Drogi na Antałówę z Broniewskiego można wrócić ul. Broniewskiego na zachód do Bulwarów Słowackiego lub Drogą na Antałówkę zejść w dół na południe do Ronda Bystre.

Zakopane

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *